Patron szkoły

Profesor zw. dr hab. Janusz Chechliński był wybitnym specjalistą w dziedzinie finansów, w tym publicznych i gospodarki budżetowej, systemu podatkowego i finansowania sfery niematerialnej, kierownikiem Katedry Finansów i Bankowości Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego.

Urodził się 9 grudnia 1926 roku w Warszawie. Jego ojcem był sędzia Sądu Najwyższego - Adam. Brał czynny udział w II wojnie światowej, będąc w szeregach II Batalionu Szturmowego "Odwet" Armii Krajowej. Zdobywał wiedzę na tajnych kompletach nauczania, co pozwoliło Mu od razu po wojnie zostać studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia te ukończył w 1949 r. na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Wrocławskiego.

W latach 1946 ÷ 1948 odbył także studia muzyczne początkowo w Konserwatorium Warszawskim, a później w Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie fortepianu.

W 1951 r. nadano Mu stopień doktora praw na podstawie pracy: Istota obowiązku społecznego oszczędzania.

W 1961 r., po odbyciu studiów w Szwajcarii (jako stypendysta Fundacji Forda) uzyskał stopień doktora habilitowanego, nadany Mu na podstawie rozprawy: Ogólna teoria podatku w formacjach przedsocjalistycznych - przez Radę Wydziału Finansów i Statystyki SGPiS w Warszawie.

W 1954 r. został zastępcą profesora, potem w roku 1961 docentem, w 1968 r. profesorem nadzwyczajnym i w 1976 r. profesorem zwyczajnym.

Na Uniwersytecie Wrocławskim rozpoczęła się Jego praca jako nauczyciela akademickiego w Katedrze Nauki Skarbowości i Prawa Skarbowego Wydziału Prawno-Ekonomicznego. 

Drugą uczelnią był warszawski SGPiS - gdzie był także dziekanem, a następną Uniwersytet Warszawski.

W latach 1967 ÷ 1972, jako docent i profesor nadzwyczajny, został przeniesiony służbowo z Uniwersytetu Łódzkiego do Wojskowej Akademii Politycznej, był organizatorem i pierwszym Dziekanem Wydziału Ekonomicznego-Wojskowego oraz kierownikiem Katedry Finansów Wojska.

Najdłuższy, ponad 30-letni okres pracy przypadł w Uniwersytecie Łódzkim, w którym rozpoczął swą działalność jako kierownik Katedry i Zakładu Finansów na Wydziale Ekonomicznym, a po powrocie z WAP - jako kierownik Zakładu Finansów w Instytucie Ekonomiki Produkcji, następnie od 1992 roku Katedry Finansów i Bankowości oraz Zakładu Finansów Publicznych. 

W latach 1975 ÷ 1981 pełnił funkcję Dziekana Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego.

Poza szkolnictwem wyższym pracował w wielu radach naukowych różnych instytucji naukowych i związków, oraz był ekspertem i konsultantem m. in. MON. MEN, MZiOP, Sejmu i Senatu RP.

Z inicjatywy profesora Chechlińskiego i przy Jego aktywnym udziale powstał w regionie łódzkim system kształcenia i dokształcania w zakresie finansów i bankowości. 

Dzięki Niemu powstały: Łódzka Szkoła Bankowości, której był organizatorem i pierwszym Dyrektorem, Wyższa Szkoła Kupiecka z siedzibą w Zgierzu, której był współtwórcą i Przewodniczącym Rady Naukowej oraz Wyższej Szkoły Finansów, Bankowości i Ubezpieczeń, której nadano imię Profesora Janusza Chechlińskiego.

Wykreował 560 magistrów i dyplomatów, 23 doktorów, habilitację i profesurę dzięki Jego konsultacjom nadano wielu Jego uczniom. 

Pozostawił po sobie kilkaset prac w formach: książek indywidualnych i zbiorowych, studiów, raportów badawczych i artykułów.

Jego osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne były wiele razy wyróżniane: 5 nagrodami Ministra Szkolnictwa Wyższego, Ministra Edukacji Narodowej, Ministra Obrony Narodowej oraz licznymi nagrodami rektorów SGPiS, WAP i UŁ. 

Był odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi (1959), Krzyżem Oficerskim OOP (1970), brązowym (1970) i srebrnym (1972) medalem "Za zasługi dla Obronności Kraju", Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1974), złotymi odznakami: ZNP (1969), "Zasłużony Nauczyciel PRL" (1977), medalem "Uniwersytet Łódzki w Służbie Społeczeństwa i Nauki"(1978), odznakami honorowymi: Za Zasługi dla Woj. Piotrkowskiego" (1980), "Za Zasługi dla Woj. Sieradzkiego" (1980), miasta Łodzi (1982), Krzyżem Armii Krajowej (1994), odznaką "Za Zasługi dla miasta Łodzi (1994).

Był wspaniałym ojcem, jakiego można życzyć przyjacielowi oraz człowiekiem, na którego można było zawsze liczyć. Ofiarowywał pomoc wyprzedzając czyjeś oczekiwania. 

Był człowiekiem skromnym, odznaczającym się wysoką kulturą osobistą. 

Jego serce - które przebaczało nawet nielojalność - ustało 2 lutego w 1996 roku.

Copyright by Andrzej Chechliński

Script logo